BEN AŞIKLAR ARASINDA TANINDIM MEŞHUR OLDUM

O güzelin esiri ve aşığı olduğum günden beri, ona karşı duyduğum sevgi can gibi gönlümde gizlendi kaldı. Ben şeytan da değilim, peri de değilim. Nasıl oldu da sevgim herkesten gizli kaldı?
Sanki ben kar idim, eridim, yer beni yedi, içine çekti. Baştan başa gönül dumanı kesildim, göklere doğru yüceldim, yükseldim.
Benim bedenim var, ben ruhlardan değilim, canlardan da çekinirim. Can candan çekinmez. Bende cana döndüm. Öyle olduğu halde neden canlardan çekiniyorum.

Beni bir şey sanmayana benim sanışım gitti. Sonunda onun başında bir vehim oldum.
Ben kendimde olmadığımdan ötürü, gönlüm ona şahitlik etti. Bu gönlüm, elden gitti de o ne söylediyse, o oldum.
Benim bütün feryadlarım, iniltilerim benden değildir. Hep ondandır. Dudağının şarabı yardım etti de gönülsüz, dilsiz bir hale geldim.
Sevgilim bana; ‘Mademki aşıksın niçin aşkını gizliyorsun?’ dedi. İşte bu sözden ötürü aşıklar arasında tanındım, meşhur oldum.
Ey cihanın canı! Senin aşkın yüzünden cihan işime yaramaz oldu. Ben bu cihanı ne yapayım? Çünkü ben öteki cihandan oldum.