BİZİM KANIMIZ GAMA HARAMDIR

Ariflerin sevgilileri de, manevi aydınlıkları da gönüllerinin dışında değildir. Onlar üzüm suyundan yapılmış şarabı içmezler, onlar mana şarabını kendi damarlarında dolaşan kanda bulurlar.
Dünyada herkes bir Leyla’ya Mecnun olmuştur. Ariflerin her an Leyla’ları da kendileridir, mecnun’ları da!
Sen eğer ‘benlik Firavunu’ nu ‘beden Mısır’ ından (beden şehrinden) dışarı atabilirsen, gönül evinde Musa’nı da görürsün, Harun’unu da!
Şarabı gamlılar, kendileri içer. Bizim gönlümüzse insana neşe veren şaraptan da daha neşeli, daha hoş!
Ey saki! Sen git de o sarhoşluk veren nesneni gam mahpuslarına sun!
Bizim kanımız gama haramdır. Yani gam bize diş geçiremez, kanımızı dökemez. Fakat gamın kanını dökmek bize helaldir. Biz aşkımızla gamı yok ederiz. Bu sebepledir ki, çevremizde dönüp dolaşan gam, bize bir şey yapamaz da kendi kanına girer.
Ben ölüler gibi dirilip kalkmak için sur-un üfürülmesini beklemiyorum.
Aşk bana her an üfürüp yeni bir can bağışlamadadır.