EY DOST BANA GÜL BAHÇENDEN BAŞKA BİR MENZİL VERME

Allah’ım ben senin büyüklüğünü, üstünlüğünü , güzel sıfatlarını yazınca, kalem aşkından, hayranlığından yarılır.
Sen’in gibi eşsiz bir varlıktan ayrı düştüğüm için aklım şaşırır, yolunu kaybeder.
Ben Halil İbrahim gibi aşk ateşine düştüm, yanıyorum. Fakat Sen’in ateşinin alevlerinden şikayetçi değilim.
Amansız gamından, verdiğin sayısız dertlerinden de baş çekenlerden değilim. Çünkü Sen’i seviyorum.
Allah’ım, müşkül işlerimi kolaylaştır! Sen bana gönül ver, gönül ihsan et! Çünkü beni gönülsüz yaptın, bende gönül bırakmadın.
Ey dost! Bana gül bahçenden başka bir menzil verme!