KENDİMİ SEVİNE SEVİNE BELALARIN ÖNÜNE ATTIM

Aşık, en yüksek mevkilere çıksa, dünyanın en zengin adamı olsa, yüz binlerce devlete erişse, yüz binlerce nimete kavuşsa, onun nazarında bunların hiçbir kıymeti yoktur!
O, ancak Hakk’ı bulmak için kendinden geçiş belasını ister!
Bu isteğin ne olduğunu anlamak için beni seyret de gör; ben, kendinden geçiş yokluğunda öyle manevi zevkler tattım, öyle mutlu oldum ki, kendimi, sevine sevine belaların önüne attım!
Kendinden geçiş arzusu ile kendinden geçmek, Hakk’ta fani olmak, öyle anlatılamaz bir mertebe ki, bu yüksek mertebeye ulaşmak isteyen kişiye, bir can değil, yüzlerce can kurban olsun!
Ey aşık; istediği dünya nimetlerine ulaşamadığı için kendini üzüntülere, gamlara, kederlere kaptırmış kişilerle düşüp kalkma ki, kendinden geçiş zevkini kaybetmeyesin!
Kendinden geçmenin, kendinden kurtulmanın ne olduğunu bilir, anlarsan, sende bulunan yüksek mevki isteği, servet ve devlet arzusu yok olur gider!
Ey kendinden geçiş hali; zenginlik, şöhret, beylik, paşalık bunların hepsi de senin ayağının altına serilsinler, toprak olsunlar!