SENİN VERDİĞİN ŞEYDEN BAŞKA BENİM NEYİM VAR

Ben bu dünyada dost olarak yalnız seni seçtim. Böyle olmakla beraber, sen benim kederlere kapılmamı, gamlara düşmemi uygun bulur musun?
Gönlüm kalem gibi senin avucunda, parmaklarının arasında, neşelerim de senden gelmede, hüzünlerim, gamlarım da sendendir.
Senin dilediğinden başka ne olabilirim ki? Ben senin gösterdiğin şeyden başka ne olabilirim?
Bazen benden diken bitirirsin, bazen gül. Bu yüzdendir ki ben bazen gül koklarım, bazen diken toplarım. Bazen çok neşeliyim, bazen çok mahzunum, üzgünüm.
Beni ne hale getirirsen o halde olurum. Sen mademki benim böyle olmamı istiyorsun, ben de öyleyim, başka türlü değilim.
Önce de sen varsın, sonra da sen varsın. Sen benim evvelimi de, ahirimi de hayırlı et!
Sen gizlenirsen, seni manen hissedemezsem, küfür ehlinden olurum. Yarattığın eserlerle kudretini, yaratma gücünü orataya koyunca imana gelirim. Bütün bu haller senin lutfunla, ihsanınla olmaktadır.
Senin verdiğin şeyden başka benim neyim var? Sen koynumda, yanımda ne arıyorsun?