SEVGİLİ BU KADAR CEVR ETME

Ey cevrinden, cefasından ahım göklere yükselen sevgili; bu kadar cevr etme!
Beni çekemeyen, bana hased eden kişi, çektiklerimi duyar da sevinir!
Gönlümü sen aldın; benim sevgilim sensin! İşime gücüme parlaklık veren, yoluna koyan sensin; bağım bahçem sensin, baharım da sensin! Ben, senin için yaşıyorum; ben, senin için varım!
Sen, benim en yakım dostum idin; tuttun benim gece uykularımı çaldın ve bana yeni bir hırsızlık gösterdin! Halbuki, benim senden başka bir karım yok!
Sen, benim canımsın; sen benim dünyamsın, benim gökyüzümün Zühre yıldızısın!
Öd ağacına benzeyen gönlüme ateş attın, yaktın!
Bir zamanlar beden yoktu; ben, tamamıyla candan ibaret idim, seninle göklerde beraber idim!
O zamanlar birbirimizle konuşamıyorduk; ne benim söz söylemem vardı, ne de söz işitmem!