VUSLAT SABAHI GELİNCEYE KADAR KARANLIK GECEYİ KUCAKLA

Her kulağa gitmesin, ham adamlar duymasın diye, biz geceleri susarak inleriz, dilsiz, dudaksız feryad ederiz.
her ham kişinin burnuna kokusu gitmesin diye vefa tenceresinin kapağını örtüyoruz.
Gece oldu, halkın coşkunluğu durdu. Kalk şimdi coşkunluğa başlamak sırası bizimdir.
Bir müddet çalgı dinledik. Şimdi de kendinden geçen canın çalgısını dinleyelim.
Can arslanını avladı da, tavşan avından bezdi, usandı.
Şerden kaç, geceye dost olmaya bak! Çünkü gecenin örtüsünü gecenin başına örterler.
Vuslat sabahı gelinceye kadar, karanlık geceyi kucakla!
Uyku nedir bilmeyen sevgilinin yüzünü hayal ettikçe, uykuyu unuttuk.
Gece nedir; maksat yüzünün örtüsü! O yüze rahmetler, aferinler.