Hz.Nuh ve Oğlu Kenan

Hz. Nuh'un oğlu Kenan “Ben Nuh'un gemisini istemem diyerek yüzmeye girişti.” Hz. Nuh ona:

“Oğulcuğum gel babanın gemisine bin de fırtına sana bir zarar vermesin,” dedi: Kenan:

“Hayır ben yüzme öğrendim, senin gemine ihtiyacım yok,” dedi.

Hz. Nuh;

“Oğlum aklını başına topla, buna belâ tufanının dalgası derler, bugün yüzme bilenine Kenan:

“Yok baba yüce bir dağa çıkar o beladan kurtulurum, tufan bana bir şey yapamaz,” dedi.

Hz. Nuh:

“Aklını başına topla, gel bu gemiye bin, senin dağ dediğin bir saman çöpü gibi kalır.” Kenan:

“Senin söylediklerin hiçbir zaman benim hoşuma gitmedi, sana uymak sözünü tutmak istemem,” dedi. Hz. Nuh:

“Yapma oğlum, nazı bırak bugün nazlanma günü değil, bir kerecik olsun babanın öğüdünü tutsan ne olur,” dedi.

Kenan babasının her dediğine aksi bir cevap verdi. Derken bir dalga geldi. Kenan'ın başına aştı, Kenan'ı boğdu.

Hz. Nuh bunu görünce yüreği daraldı:

“Ey sabırlı padişah, eşeğim öldü, yükümü sel aldı. Bana, sana mensup olanlar tufandan kurtulacaklar diye vadettin. Fakat oğlum Kenan suya gark oldu,” diye yalvardı.

Bunun üzerine Allah'tan (C.C.):

“O senin ehlinden yakınlarından değil, ancak sana uyanlar bugün kurtuluşa erebilir diye,” nida geldi. Bunun üzerine Hz. Nuh:

“Ya Rabbim senden başka sığınacak yok. Sana teslim oldum, sana sığındım,” dedi.