Şahidin Duası

Çölün ortasında yaşayan bir zahit vardı. Abbadiye kabilesine mensup olan bu zahit, ibadete dalmış, kendisinden geçmişti. Civar şehirlerden gelen hacılar oradan geçerken o zahidin kızgın kumlar üzerinde huşu içinde namaz kıldığını gördüler.

Sanki zahit kızgın kumlar üzerinde değil de yeşil çimenler üzerine secde ediyordu.

Hacılar uzun bir süre beklediler, neden sonra zahit namazını bitirdi. Hacılardan biri zahidin elbisesini yokladı, kollarından abdest suyu damlıyordu.

Hacı dayanamayarak sordu:

“Bu çölün ortasında kuyu yok, vaha yok bu su nereden?” dedi.

Zahit eliyle göğü göstererek: “Gökten,” dedi.

Hacı:

“Her ne zaman istesen Cenab-ı Allah (c.c.) sana su gönderir mi? Lütfet bir dua buyur Yüce rabbimiz bize de rahmet indirsin de susuzluğumuzu giderelim,” diye yalvarınca Zahit ellerini kaldırdı.

“Yarabbi hacıların duasını lütfunla kabul buyur,” diye dua etti. Duası biter bitmez bir bulut peyda oldu ve gökten rahmet boşandı. Hacılar kana kana içip mataralarını doldurdular, abdestlerini alıp yollarına devam ettiler.