Allahın Sonsuz Rahmeti

Hareket ve bereket bilgesi Hz. Mevlâna bir gün, Emir Âlim'e:

— Şimdi iş ve hizmet zamanıdır. Sen elinden geldiği kadar tâat ve itaat üzre çalış ve çabala! Ve bana hiç güvenme!.. Allah adamları Allah'ın sıfatlarıyla muttasıftır. ”Sûr'a üfürülünce, o gün artık aralarında soy bağları kalmaz, birbirlerinden (bir şeyler de) soramazlar.” (K. K. 23/101) diyerek onu biraz paylayınca, orada bulunan herkes:

— Bizim hâlimiz ne olacak? Diye uğunmaya başlamışlar.

Bunun üzerine Hazreti Mevlâna:

— Yo yoooo!. Demiş, hayır!., o kadar korkulacak kadar da değil bu iş!.. Ben istedim ki, bizim Emir Âlim tamamıyle tembel olmasın! Ve hilekâr nefsine tembellik öğretmesin! İmkân nisbetinde çalışıp çabalasın!.. Zira, yüce Allah âtıl ve bâtıl kimseleri sevmez!

Sevgili bu tarzdaki aşk perişanlığını sever. Boş yere çalışmak bile uyumaktan daha iyidir.

Bir kimse Allah'a iman ve itaat etmekten bir an ziyan etmişse kâfir olayım ben!..

O, takva zühd ve iyilik işini tutar; çünkü iki dünyada kurtulma onunla olur.

Yoksa, eğer ben, Allah'ın sonsuz rahmetinden bana malum olanı bildirir, açıklar ve halka söylersem, herkes işini gücünü bırakır ve hiç kimse yerinden bile kımıldamaz!..

Sen mutlak bir emniyet içindesin. Oysa hamlar, senin daha korku ve ümid içinde olduğun itikadındalar.