Selçuk Ergün

Hiçlik başlangıçtır yol uzak...
Seni anlamaktır yola başlamak. Gül sakınır sanma kokusunu, kuş cıvıltısını...
Sen ibrahimin yolunda giden karınca ol, alem duysun duyulmaz sesini.
Sen ol yeter kimse görmesin, Yunus Emrenin etten kemikten bedeni.
Ne ye baktın yolcu, bu giden senin gemin değilmi ? Hangi akıntıdan farklı yere gidecek ? Geldiğin yere dönecek değilmisin ? Git elinde gece ışıklarıyla, git elinde yol pusulalarınla...
Dönecek olduğun yerde değilmisin ? Sen farklı isen, dön toprağa bak !
Farklı bir ten görebilecekmisin ? Uyu demiyorum sana fani. Gittiğin yeri bil, Kıbleni unutma ki, yalancı yollar tutsak etmesin bedenini...
Ruhun uzak kalsın kurt nefsinden... Hırlasa da rüyalarında bil, nefsin senin elindedir... Kimseye kin gütme ki gör ve gözet Hakkı... Sen uzaklaş senden ki ulaş edediyet nehrine...
Kimseden gizlediğin faydaların, seni yer altında ki elmas yapsa da gökyüzünden seni ışıltacak süzme bulunmaz.
Küçük gördüğün arının kovanında ki balın faydası karşısında, hiçbir zaman esamen okunmaz...

(~Gel~) Aşka davette yaşadıklarınızı paylaşmamızı ister misiniz?

Lütfen formu eksiksiz doldurunuz.